ONBENULLEN

Ik ben diabeet. Dat weet u, dat weet ik en dat weet ook de zorgverzekeraar. Dat zou je haast denken hè, dat de zorgverzekeraar dat weet. Ze vergoeden tenslotte al sinds 1970 diabetesmedicijnen, eerst alle tabletvormen en sinds een jaar of, pak ‘m beet, 20, de insuline. Dat lijkt me toch een duidelijke aanwijzing. Echter, niet voor mijn zorgverzekeraar. Ik kom al ruim twee jaar bij de pedicure, maar had nog nooit de rekeningen ingediend. Vorige maand is dat voor de eerste keer gebeurd. Als diabeet krijg je die voetverzorging vergoed. Komt er afgelopen maandag opeens een brief van de zorgverzekeraar, dat de kosten voor de pedicure alleen vergoed worden bij diabetes en reuma. Niks aan de hand dus, zou een normaal mens denken. Maar. Ik krijg nu niets vergoed, want de zorgverzekeraar wil eerst een brief van de behandelend arts, waarin staat dat ik diabeet ben.

HALLO! Lees eens goed al mijn gegevens door.

Voor wie denken ze dat de insuline is? Voor de doorverkoop of zo? Wat een stelletje onbenullen zitten daar, zeg. Als ik nou tig keer van verzekeraar was veranderd, zou ik het (misschien) nog kunnen begrijpen. Maar ik zit al die tijd bij de zelfde club. Zou er soms voor elke vergoeding een andere afdeling zijn? Een voetenafdeling, een buikafdeling, een suikerafdeling enz. Als dat zo is, waarom werken die afdelingen dan niet samen? Met één druk op de computer kan toch iedereen op elke afdeling zien, wie wat mankeert? Of is dat te simpel gedacht? Werkt het alleen als alles op een moeilijke manier moet? Of is het om lekker veel mensen in dienst te hebben en de premies flink omhoog te jagen? Wie het weet, mag het zeggen.

 —

17 reacties

  1. Lisenka said,

    7 maart 2012 bij 12:56 PM

    Stiekeme insuline-dealer, dat zal je wel zijn………
    Alle gekheid terzijde; het is toch diep droevig! Succes in je strijd tegen de onbenullen!

  2. Marja said,

    7 maart 2012 bij 1:20 PM

    Te gek voor woorden!

  3. 7 maart 2012 bij 2:11 PM

    Arme Trui,
    Wij snappen het allemaal niet meer terwijl wij het wel weten, toch?
    Ik moest voor vrijwilligerswerk plotseling enorm veel geld gaan betalen, omdat ik daar zogezegd zorg ontving.
    De enige zorg die ik daar ontving was een kopje koffie.
    En die werd op deze manier wel erg duur betaald.

  4. Mrs. T. said,

    7 maart 2012 bij 2:34 PM

    Oh, da’s triest.

  5. Plato said,

    7 maart 2012 bij 7:32 PM

    Omdat ik in deze materie werkzaam ben geweest, ben ik altijd wel benieuwd hoe zoiets nu komt.

    Verstrekkingen worden administratief in clusters behandeld. Er is bijvoorbeeld een afdeling huisartsenhulp en een afdeling vervoer, om maar eens wat te noemen. De pedicure valt onder de aanvullende verzekering en ook dat is een aparte afdeling. Die afdeling vraagt een medische indicatie om tot uitkering te kunnen overgaan. Dat staat niet in de wet (want daar valt alleen de basiszorg onder) maar in de eigen verzekeringsvoorwaarden. Men zal wel argumenteren dat het feit dat je insuline krijgt toegediend, nog niet wil zeggen dat er ook automatisch een medische indicatie voor afgeleide behandelingen is. Die machtiging van je specialist is om die noodzaak vast te stellen. Beetje bureaucratisch en vervelend voor jou maar vermoedelijk maar eenmalig met automatische verlenging. Ach, er zijn toch erger dingen dan dat. En je houdt er in elk geval een vergoeding aan over.

  6. Truus said,

    8 maart 2012 bij 1:02 PM

    Ik weet het niet dus ik zeg niets.
    Behalve dan dat ik het een stom gedoe vind. ;-(

  7. Filosofietje said,

    8 maart 2012 bij 8:55 PM

    Ik heb meer van dit soort verhalen gehoord😦 Het gaat niet goed met de zorg in NL en dat terwijl we lange tijd als één van de besten genoteerd stonden… Ik zou zeggen.. niet opgeven en blijven knokken!

  8. 8 maart 2012 bij 10:01 PM

    Ik vind het achterlijk en word er ook een beetje treurig van. Alsof je voor de lol medicijnen slikt en er dan ook financieel nog beter van wilt worden…Jammer dat het zover gekomen is😦

  9. geesjesgedachten said,

    9 maart 2012 bij 1:39 AM

    Tja Trui, soms begrijp ik het ook niet meer. Maar…zullen de werknemers van zo,n zorgverzekering het ook nog begrijpen? Zij doen ook maar datgene wat er van hun verlangt wordt om hun baantje te behouden.

    Gewoon maar je verstand op nul zetten en even dat briefje gaan halen, dat lijkt me het beste.

    • Plato said,

      9 maart 2012 bij 10:39 AM

      Gees, ik ben 33 jaar werknemer geweest van een zorgverzekeraar en ik schrijf hierboven een stukje zinnig bedoeld commentaar. Ik heb nog nooit mijn verstand op nul gezet om mijn baantje te behouden. Bij een zorgverzekeraar wordt beslist goed geargumenteerd maar men moet zich ook aan wetten en regels houden.

      De commentaren hier zijn meer dan uitingen van onvrede. Met alle respect, maar meer is het ook niet. Ben ik nu te kritisch? Hoe dan ook, dit vind ik.

      • geesjesgedachten said,

        10 maart 2012 bij 10:50 AM

        Plato, ik zei niet dat de werknemers hun verstand op nul moesten zetten, het is volgens mij beter dat Trui dat nu even doet om dan zonder er over na te denken dat bewijs kan halen.

        Tegenwoordig zijn er zoveel regels waar ook de werknemers het soms niet mee eens zijn, maar ze hebben zich er nmaar bij neer te leggen om hun baan te behouden. wie nu nog moet werken Plato is blij dat hij/zij een baan heeft.

        (lees je misschien te snel?)

  10. Plato said,

    9 maart 2012 bij 10:39 AM

    het woordje dan moet weg uit de eerste regel.

  11. sumi said,

    9 maart 2012 bij 12:23 PM

    Instanties vergeten dat er een persoon schuilgaat achter elk geval, zij zorgen alleen dat de regeltjes naar de letter worden uitgevoerd. Net zoals de UWV, die denkt dat J kanker heeft gekregen om te kunnen stoppen met werken. Helaas, dat is de maatschappij van tegenwoordig. De zorg zal ze een zorg zijn, als de regeltjes maar worden gevolgd en er ook nog bezuinigd kan worden😦.

  12. Leo's mening said,

    9 maart 2012 bij 12:27 PM

    Toen de zorgsector werd geprivatiseerd en ondergebracht bij de grote verzekeraars wisten we al dat het fout zou gaan. Men heeft geen expertise, geen klatvriendelijkheid en al helemaal geen efficiente medewerkers bij die tenten. Mien de uitzendkracht wordt op een claim gezet en heeft geen inzage in het totale dossier. Mien overlegt ook niet met Jacob die de andere medicijnen moet vergoeden. Men werkt immers niet voor hetzelfde bedrijf, men heeft zijn eigen koninkrijk. Slecht gemotiveerde, weinig opgeleide en beroerd aangestuurde mensen. Die jou niet zien als (al dan niet ziek) mens maar als nummer….

    • HenK said,

      13 maart 2012 bij 10:45 AM

      In Nederland is de zorgsector is sinds jaar en dag geprivatiseerd. Instituties als National Health hebben we niet en we hebben die ook nooit gehad. Wel hebben we zorgverzekeraars die, net als de vroegere ziekenfondsen, publiekrechtelijke taken uitvoeren. Zo voeren zorgverzekeraars, ondermeer, de Zorgverzekeringswet uit.
      Per 1 januari 2011 is de hulp van een pedicure voor diabetespatiënten toegevoegd aan het wettelijk zorgpakket. Deze hulp moet dan wel door een arts worden voorgeschreven; er moet, zogezegd, een medische indicatie voor zijn. Dat is niet ongebruikelijk; je voorkomt daardoor immers oneigenlijk gebruik. Maar het is wel iets om gelet op de mening van Leo nadrukkelijk bij stil te staan: Als de zorgverzekeraar om zo’n briefje vraagt dan gebeurt dat dus omdat de wet dat voorschrijft! Niets geen privatisering dus!
      Het lijkt logisch de declaratiegegevens van de verzekeraar te gebruiken om vast te stellen of iemand diabetespatiënt is. Naast de inhoudelijke bezwaren, die ik u zal besparen, is er echter een onneembare hindernis: Het mag niet. Onze privacy-wetgeving staat namelijk niet toe dat declaratiegegevens hiervoor worden gebruikt. Dus ook hier weer niets dat aan privatisering kan worden toegeschreven!
      Nu lijkt het allemaal bar ingewikkeld maar dat is het natuurlijk uiteindelijk niet. Gewoon een briefje van de dokter vragen en de zaak is gepiept.

  13. Aniek said,

    11 maart 2012 bij 2:49 PM

    Zo blijkt maar weer dat iets wat vanzelfsprekend lijkt, dat voor een ander niet hoeft te zijn. Een lange omweg voor iets dat zo geklaard had kunnen zijn.

    Maar goed, u bent een doorbijter, dus ik neem aan dat het allemaal goed komt! Misschien vergoeden ze ook de mars voor in uw tas ;-)?

    Liefs

  14. hannekelive said,

    13 maart 2012 bij 8:16 PM

    oooooh trui! zit je nu weer met die insuline te spelen!!!! je leert het ook nooit af he!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: