KAARSEN MAKEN

Om kwart voor negen stopt de auto voor de deur. Ik kus manlief ten afscheid en vertrek. De auto brengt me naar Almere alwaar schoonkind al staat te wachten. Ook zij stapt in de auto en dan vertrekken we naar Hilversum onder begeleiding van juf Tomtom. Aan het stuur zit de mama van schoonkind. We gaan kaarsen maken vandaag, een cadeautje van zoon L en schoonkind voor mijn laatste verjaardag. Omdat het de mama van schoonkind ook wel leuk leek, ging zij gezellig mee. En schoonkind en ik hadden meteen een chauffeur.

De workshop vond plaats in een kaarsenwinkel in Hilversum. Via een wirwar van eenrichtingverkeerstraatjes kwamen we op de plaats van bestemming. Verbaasd over zo veel parkeerruimte werd de auto vrijwel voor de deur gezet. Dat was niet handig hoorden we van kaarsenmaakinstructeur Patrick, want daar mocht je maar een uur staan en er werd fanatiek gecontroleerd. Er was een betere plek en mamavanschoonkind vertrok weer. Bijna 25 minuten later was ze weer terug. Maar de auto stond op een gratis parkeerplek.

Er waren, buiten ons, nog twee dames voor de workshop. Iedereen kreeg een schort voor en na een bak koffie/thee kon het feest beginnen. Met z’n vijven stonden we rond een met vloeibare kaars gevulde ton, als ware het een kampvuur waarboven we marshmallows roosterden. Om de beurt dompelden we onze a.s. kaarsen in het vet en langzaamaan veranderden de eerst kale touwtjes in steeds dikker wordende kaarsen. Twee cm dik moesten ze worden, een tijdrovend karweitje. We kregen nog een extra touwtje om de vinger. Dat touwtje moest uiteindelijk een wokkelkaars worden. Er werd vrolijk gekletst en bewonderd, want bij de een leek het sneller te gaan dan bij de ander. Toen alle kaarsen de gewenste dikte hadden, werden ze ter afkoeling en uitharding opgehangen aan een rekje. We gingen iets anders doen. Iedereen mocht een servetje uitzoeken. Goh, wat moet je daar nou mee, zul jij je misschien afvragen. Wel, dat deden wij ook. Patrick liet het ons zien. In de winkel stonden diverse prachtige schalen. Dachten wij. We hadden ze al eerder staan bewonderen en nu kregen we te horen dat we die zelf gingen maken. Met het servetje.

Vouw het servetje open en pak het bij twee puntjes vast, de afbeelding van je af. Laat het langzaam zakken in het vet tot het helemaal is volgezogen. Haal het omhoog en haal de onderkant langs de rand van de ton, anders krijg je van die rare druppels aan de randen. Wacht een minuut, pak dan de twee tegenoverliggende punten en herhaal het ritueel, maar nu versneld. Dus dompelen, ophalen en langs de rand halen. Dit moet zes keer worden herhaald. Daarna leg je het inmiddels zwaar geworden servetje over de onderkant van een lege fles en drapeer zo mooi mogelijk in de door jou gewenste vorm. Wil je een wat wijdere schaal, houd dan je handen eronder. Loop met het geheel naar buiten om snel af te laten koelen. Ja zeg, er stond een behoorlijk koude wind, dus al snel gaf ik op en liet mijn personeel, in dit geval Patrick, het karwei voor me afmaken. Ik heb binnen nog een dik kwartier zitten bibberen van de kou. Maar mijn schaal is prachtig geworden. Die van de andere dames trouwens ook.

De kaarsen, die tot nu toe, nog helemaal wit waren, kregen nog een kleurbad en toen was het opeens afgelopen. We waren klaar. De kaarsen en schalen werden mooi ingepakt en we hadden inmiddels behoorlijk trek gekregen. Het was al kwart voor twee. Omdat we ook het dorp nog in wilden, hebben we alles in de winkel achter gelaten. Na een snelle lunch gingen we op weg naar het winkelcentrum. Patrick had uitgelegd hoe we daar moesten komen, maar aan het eind van de straat wisten we het even niet meer, moesten we nu links of rechts? Mamavanschoonkind besloot het te vragen aan een naderend koppel. Ze deed een stap naar voren en vroeg: “Mag ik u iets vragen?”

“Nee!” was het luid en duidelijk antwoord. Het koppel beende stevig door. Huh? Verbaasd, nee verbijsterd keken we elkaar aan. Gebeurde dit nou echt? Ja, het gebeurde echt. Nog een tikkeltje in de war van deze onaardige afwijzing, besloten we naar rechts te gaan. Goede keuze, we kwamen in het centrum. Veel bijzonders was er niet, wel heb ik nog een jurkje in de uitverkoop gescoord. Het werd al laat, ik had pijn in mijn rug en we gingen op de terugweg aan. We haalden onze kaarsen op, dronken nog ergens een beker warme chocolademelk en gingen toen op zoek naar de auto.

Onderweg belde schoonkind mijn manlief en vroeg of hij ook naar Almere wilde komen. Dat wilde hij wel en we hebben de dag met een gezamenlijk maal afgesloten. Moe, maar voldaan keerden we ’s avonds naar huis.

Dit is echt een superleuk verjaardagscadeautje geweest en beslist voor herhaling vatbaar. Al zal ik niet gauw nog eens naar de weg vragen in Hilversum.

28 reacties

  1. Xander said,

    16 februari 2012 bij 1:47 PM

    Dat was dus een hele leuke dag!!
    blij dat te horen!
    Waar ik een beetje meezit is dat je het over je “laatste” verjaardag hebt, dat hoop ik toch niet…

    xxx

    • nieuwetrui said,

      16 februari 2012 bij 2:32 PM

      Lief van je, zoon, maar ik heb echt nog wel een fiks aantal verjaardagen in de planning. Ter verduidelijking: het gaat om mijn verjaardag in 2011.🙂

      • Xander said,

        16 februari 2012 bij 3:26 PM

        dat is een hele opluchting!!!

  2. geesje said,

    16 februari 2012 bij 1:50 PM

    Erg leuk om te lezen Trui.
    Kun je geen foto,s plaatsen? Ik ben erg benieuwd naar die schaal.

    Ondanks dat ik het antwoord van die mensen zeer onbeschoft vind moest ik er toch om lachen, nou ja om jullie gezichten dan. Ik zag het voor me, vooral die van jou Trui. Ik weet hoe je dan kan kijken, grinnik.

  3. geesje said,

    16 februari 2012 bij 1:51 PM

    Schaterlach om de reactie van je zoon

  4. Marja said,

    16 februari 2012 bij 2:03 PM

    Wat een heerlijk dagje en tegelijk een perfecte invulling voor de invalshoek van reismeermin. Of is dit puur toeval?

  5. inge said,

    16 februari 2012 bij 3:22 PM

    oh wat leuk en zeker die schalen maken ook! #foto’s! ^^

  6. nieuwetrui said,

    16 februari 2012 bij 3:41 PM

    De paniek van het blog hieronder sloeg toe, toen ik de foto wilde plaatsen. Na een aantal mislukte pogingen is het me toch gelukt. YES!!

  7. Trees said,

    16 februari 2012 bij 3:58 PM

    Jeetje zo’n workshop lijkt me ook wel leuk. Duurt niet al te lang want daar heb ik weer het geduld niet voor en je neemt nog wat leuks mee naar huis ook. Lekker zo’n daggie, een origineel cadeau!

  8. geesje said,

    16 februari 2012 bij 5:04 PM

    Wauw! Echt super leuk die schaal. Dat ga ik ook eens proberen.
    Ik heb de foto aangeklikt, Dan wordt ie vergroot en kun je pas echt zien hoe mooi of het is.

  9. geesje said,

    16 februari 2012 bij 5:07 PM

    Wat voor vet gebruik je daar dan voor Trui?, ik lees het n.l niet terug in je log.

  10. geesje said,

    16 februari 2012 bij 5:24 PM

    Okay, bedankt. Ik informeer wel ff bij een hobbyzaak of ik googel er naar.

  11. Mrs. T. said,

    16 februari 2012 bij 8:42 PM

    Wat een leuke dag zeg. En tsss, wat een horkerig gedrag zeg.

  12. Filosofietje said,

    16 februari 2012 bij 9:28 PM

    Wat leuk! dit ga ik ook eens proberen!

  13. reismeermin said,

    17 februari 2012 bij 9:18 AM

    Oh wat een leuk, verrassend en ambachtelijk kado.
    Ik zal de link plaatsen en gelijk mijn leesachterstand eens wegwerken.

  14. 17 februari 2012 bij 9:31 AM

    […] Min Ria Trui […]

  15. Schoonkind said,

    17 februari 2012 bij 4:02 PM

    Ik vond het ook een heerlijke dag! En dat vouwen niet onze sterkste kant is maakt de windlichten niet minder mooi. Ik heb hem op de glasplaat boven de televisie gezet. Zo kan ik er de hele dag naar kijken!

    Nu moet ik alleen nog op zoek naar mooie kandelaars voor de diner kaarsen. Misschien een mooie reden om te gaan shoppen?😉 Laten we dit dan wel in een stad doen waar de mensen wat vriendelijker zijn!!

    Lieve schoonmama, ik ben heel blij dat u zo genoten heeft van dit verjaardagscadeau!

    Liefs

  16. Truus said,

    17 februari 2012 bij 11:32 PM

    Het is ambachtelijk en het is verrassend. Helemaal goed voor de ‘Invalshoek’.🙂

  17. Leo's mening said,

    19 februari 2012 bij 2:56 PM

    Leuke sessie en helemaal goed als ik het zo lees. Dat die Hilversummer een stap opzij doet en de vraag niet wil beantwoorden heeft wellicht toch te veel te maken met die Bijbelinhoudverkopers/oopsters die nog wel eens ‘een vraag willen stellen’ als je net op weg bent naar de bakker. Mooi verslag!

  18. 20 februari 2012 bij 3:56 PM

    NOu wat een gave verjaardag heb je zo gehad, niet alledaags dus dat maakt het dan weer extra bijzonder….. mooi! Is je van harte gegund!

  19. 20 februari 2012 bij 6:50 PM

    Nou ja, wat een buitengewoon onvriendelijke reactie. Gelukkig hebben jullie een leuke dag gehad en dat kan niemand jullie meer afnemen!

  20. Novelle said,

    20 februari 2012 bij 9:54 PM

    Gezellig dagje dus en heb je je mooie servet schaal ergens neergezet om te pronken?

  21. Tina said,

    21 februari 2012 bij 6:00 PM

    Leuk altijd, dit soort workshops! Dat koppel dat geen vraag wilde beantwoorden, had trouwens vast ruzie, haha. Hoe bot kun je zijn?

  22. Platoonline said,

    21 februari 2012 bij 6:31 PM

    Erg leuk zo’n workshop. Dus je kunt nu kaarsen maken. Erg leuk.

    Dat koppel, misschien hadden ze net een nare ervaring. Of ruzie. Wie zal het zeggen. Trek je van die dingen niks aan Trui. Jij had een leuke dag en die kunnen zij je niet afpakken.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: