MELODIETJES

U vraagt zich wellicht (of wellicht ook niet) af hoe het nu met mijn stem gaat. Dat zal ik u vertellen. Het gaat goed, het gaat steeds  beter. Ik wacht nog op het gaat op z’n best. Dat kan nog wel even duren, want stembanden die, waarschijnlijk ruim 25 jaar, bezet zijn geweest door poliepen, hebben nogal wat moeite om zich aan te passen aan de vrijheid van beweging. Maar dat geeft niet, ik geef ze alle tijd die ze nodig hebben. Ik zal wel moeten, heb hier verder natuurlijk geen keuze in. Van de logopediste heb ik toestemming om te zingen. Dat is wel heel erg aardig natuurlijk, maar toch nog een tikkie te veel gevraagd. Ik beperk mij dus zo veel mogelijk tot neuriën. Daar kan ik best een hoop variatie in brengen. Zo kan ik heel hoog piepend neuriën en dan steeds een stukje lager gaan tot er een zacht gezoem klinkt. Dat ben ik dan, hè, niet een of ander vervelend zoembeest.

En weet u wat ik nou zo grappig vind? Ik neurie uitsluitend oude melodietjes. Ik kies ze niet, nee, ze komen vanzelf. Momenteel klinkt er vrijwel constant een lief oud liedje, dat vaak door mijn moeder werd gezongen. Misschien kent u het wel, het gaat zo:

He-ela gij bloempje, slaapt gij nu nog? Spring uit uw knopje, ontwaak nu dan toch.

De rest van de woorden weet ik niet, de melodie gelukkig wel. Ik kan dus vrolijk door neuriën, die woorden heb ik helemaal niet nodig. Ook dringen zich regelmatig melodietjes op waar ik helemaal geen woorden bij weet. Geen idee dus of het bestaande liedjes of spontaan door mij bij elkaar gesprokkelde nootjes zijn. Muzieknootjes, welteverstaan. Kan me de tijd niet heugen dat ik echte nootjes gesprokkeld heb. Haha, nu ik dat zo terug lees, denk ik meteen: dat kan ook niet! Nootjes raap je en hout kun je sprokkelen. Als je het koud hebt en een kampvuurtje wilt maken. Iets wat ik persoonlijk nog nooit gedaan heb, want ik houd niet van kamperen en dat is toch meestal de reden dat je buiten bent, het koud hebt en een kampvuurtje wilt maken. Er komt gelijk een nieuwe melodie in me op: ’s avonds, als het kampvuur brandt. Dat is ook heel oud, geloof ik.

En weet u wie ook regelmatig langs komt in mijn hoofd? De Zangeres zonder naam! Ja echt! En dan voornamelijk dat nummer over Eduard en Lena, die samen in het prieeltje zitten. Kent u dat? Echt een heerlijk meeblèrnummer, dat door mij uiteraard zeer ingetogen wordt geneuried. Het echte mee blèren deden we vroeger thuis tijdens de afwas. En in een melige bui op een saai feestje.

Het gaat dus de goede kant op met mijn stem. Dat u dat even weet.

15 reacties

  1. Marja said,

    22 oktober 2011 bij 2:57 PM

    Dat zingen tijdens de afwas …. heerlijk. Wij brulden soms tweestemmig “In ’t groene dal, in ’t stille dal, waar kleine bloehoempjes bloeien …..”
    Kun je dat ook neuriën?

  2. Trees said,

    22 oktober 2011 bij 3:49 PM

    Fijn dat je stem het weer goed doet en dat beter… dat komt nog wel.
    Ik vond je eigenlijk best een mooie stem hebben hoor, ik houd wel van een beetje hees en zo… Vond meneer Trui dat ook niet?😉
    En ja die oude liedjes, zo leuk! ‘Mama’ van André Hazes zongen we met mijn zusters en broer en aanhang… Prachtig vond ze dat en hoe harder hoe beter… en dan waren we bijna allemaal in tranen daarna!
    Weet je wat ook leuk is… in een groen, groen, groen, groen knollen- knollenland…Voor als je geen inspiratie hebt dan deze tip…
    Dat vond ik een van de leukste liedjes en heb ik heel wat keren gezongen met mijn kleindochters..

  3. Trui said,

    22 oktober 2011 bij 4:53 PM

    @ Marja
    Natuurlijk kan ik dat! Luister maar: mmmmmmmmm mmmmmmmmm.:-)

    @Trees
    Meneer Trui vindt alles mooi aan mij.;-)

  4. Mrs. T. said,

    22 oktober 2011 bij 6:30 PM

    goh, ik merk nu toch een generatiekloofje. Want die liedjes van jou, die zeggen mij niets.

  5. geesjesgedachten said,

    22 oktober 2011 bij 10:11 PM

    Schaterlach.Nee ik ken dat liedje waarin Eduard en Lena samen in een prieeltje zitten niet, (wie heeft in vredesnaam deze mensen in dat prieeltje neergezet?

    Ik zie ze zitten, Eduard met een prachtig fototoestel en Lena die er maar wat op los neuriet.
    Een prachtig stukje Trui, gelukkig gaat het steeds beter met je stemgeluid..

  6. 23 oktober 2011 bij 9:08 PM

    Dat het een stuk beter met jou en je stem gaat, lees ik graag. Neurien is de eerste stap onderweg naar zingen. Er staan je nog heel wat leuke liedjes te wachten, Trui!
    ’s Ochtends word ik altijd wakker met een liedje in mijn hoofd. (De ene keer nog oubolliger dan de andere.) Heb jij dat soms ook?

  7. sumi said,

    23 oktober 2011 bij 10:45 PM

    Weet je welke ook steeds bij mij in mijn hoofd zit? In ’t groene dal, in ’t stille dal, waar kleine bloehoempjes bloeien. Daar ruihuist een blahanke wahaterval en druppels vahallen ohoveral …………..Ken je die ook nog? Ik zal volgende keer die cd eens meenemen🙂. (En sorry!! Jullie trouwdag totaal vergeten 😦 ). xxx

  8. hanneke said,

    24 oktober 2011 bij 12:16 PM

    die titels zeggen me niets, maar als jij nu eens een cd uitbrengt met allerlei oude melodietjes, ben ik zo bijgespijkerd!
    (vandaag heb ik: ‘I believe I can fly’ in mijn hoofd….wat moet ik daar nu mee?)

  9. 24 oktober 2011 bij 1:50 PM

    generatiekloof kan het niet zijn maar mij zeggen de leidjes ook niets. Maar wel goed dat je stem weer betert

  10. Trui said,

    24 oktober 2011 bij 3:19 PM

    @Geesje
    Zeker weet ik het niet, maar ik vermoed dat Johnnie Hoes verantwoordelijk is voor Eduard en Lena in het prieeltje.:-)

    @Mirjam
    Jazeker, regelmatig.:-)

    @Sumi
    Zusje toch! Shame on you.:-)

    @Hanneke
    Ik zou voorlopig even het dak mijden.:-)

  11. inge said,

    25 oktober 2011 bij 11:03 AM

    hahaha dat is fijn! ik voel me na je logje ook heerlijk jong, dus dank je. hahahahaha ken die liedjes allemaal nie hoor ^^

  12. Map said,

    25 oktober 2011 bij 7:20 PM

    Wat fijn dat het de goeie kant op gaat met je stem. Ben benieuwd om hem te horen.
    Heerlijk al die melodietjes die ineens omhoog komen.
    Ik verkeer in de gelukkige positie dat ik tijdens mijn werk de hele tijd lieve, leuke kinderliedjes mag kwelen en dat daar dan niemand is die zegt dat ik vals zing.
    Thuis zijn ze daar weer niet zo blij mee. Ik denk dat ik jouw voorbeeld ga volgen en ga neuriën.
    Kunnen we misschien op de volgende reunie een duetje doen?

  13. platoonline said,

    25 oktober 2011 bij 7:39 PM

    Waar een vervelende kwaal je al niet brengt. Erg leuk. Het was niet moeilijk de bloemkes tekst terug te vinden. Ik kende het eerste couplet bijna want mijn moeder zong het ook. Hier vind je de complete tekst.

    http://ingeb.org/songs/helagijb.html

  14. platoonline said,

    26 oktober 2011 bij 5:10 PM

    OT. Trui, is het niet zo dat een schilder op een klein doek een vrij groot landschap kan weergeven? Dus een speldenprik is dan niet aan de orde.

  15. reismeermin said,

    20 november 2011 bij 2:31 AM

    Ik heb net zo lang gezocht tot ik iets over je stem las.
    FIjn om te horen dat het de goede kant op gaat…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: