AUDITIE

Nerveus klikten haar hakken op de stenen vloer, zes passen heen, zes passen terug. Je kan het, je kan het, zong het als een mantra in haar hoofd. Je kan het. Nou, daar was ze nog helemaal niet zo zeker van, het was tenslotte pas de eerste keer. Waarom had mam haar toch opgegeven? Ze wist toch dat ze daar veel te verlegen  voor was. Zingen voor een jury, doodeng vond ze het. Je kan het, je kan het. Opeens ging de deur open en een man wenkte haar te komen.

Je kan het, je kan het. Het licht op het podium verblindde haar en onzeker stapte ze naar voren.

“Doorlopen naar het kruis, alsjeblieft.”

Kruis? Welk kruis, ze zag helemaal geen kruis. OMG, wat deed ze hier in vredesnaam? Ze draaide zich om en vluchtte terug naar de inmiddels gesloten deur.

“Niet weglopen, wat is je naam?”

Bibberend draaide ze zich weer om en staarde naar de plek waarvan ze vermoedde dat de stem vandaan kwam.

“Ehh… Janneke Kater”.

Ze herkende haar eigen stem niet.

“Wel Janneke, je bent hier gekomen om voor ons te zingen, ik stel voor dat je dat nu dan ook gaat doen. Loop naar het midden van het podium en begin zodra je er klaar voor bent.”

Haar knieën knikten. Je kan het, je kan het. Ze zag het kruis op de grond. Je kan het, je kan het.

De muziek begon. Haar stem trilde bij het zingen van de eerste woorden, maar al snel verloor ze zichzelf in de muziek. Na de laatste noot, haalde ze diep adem  en likte haar lippen.

“Je bent door naar de volgende ronde, gefeliciteerd”.

Door? Moest ze dit allemaal nog eens ondergaan? Als een robot bewoog ze zich naar de nu openstaande deur. Haar mond gortdroog, haar rug kletsnat.

17 reacties

  1. Plato said,

    5 oktober 2011 bij 12:51 PM

    Je laat hier een kant zien, waar ik nooit veel over nadenk. Een enkele keer zag ik Idols en ik had de neiging ze onmiddellijk af te rekenen op dingen als niet mooi zingen, verkeerd bewegen, truttige uithaaltjes etc.
    Nooit dacht ik aan die nervositeit vooraf. Nu je dit schrijft kan ik me plotseling heel goed voorstellen dat ze niet eens dat kruis zien.

    Zeer geslaagde WE waarin je ons op een goed geschreven manier achter de dagelijkse werkelijkheid laat kijken.

  2. 5 oktober 2011 bij 12:52 PM

    […] Melody     Hanneke    Plato (hierboven)     Nieuwe_Trui […]

  3. Mrs. T. said,

    5 oktober 2011 bij 1:29 PM

    GEweldig gedaan. Het zou ook niets voor mij zijn, zo’n auditie. Leuke invalshoek!

  4. hanneke said,

    5 oktober 2011 bij 1:37 PM

    je moet er wel lef voor hebben, om mee te doen aan zo’n auditie. de kans dat je neergesabeld wordt is natuurlijk vele malen groter dan dat je doorgaat

  5. Ria said,

    5 oktober 2011 bij 1:42 PM

    Prachtig zoals je de auditie van het jonge meisje beschirjft.Je proefde de spanning.
    Groetjes Ria

  6. Melody said,

    5 oktober 2011 bij 5:26 PM

    oef…….sommige moeders zou je toch wat…………..

    Mooiiiiiiii

  7. Noelle52 said,

    5 oktober 2011 bij 8:29 PM

    Mooi verhaald Denk dat het inderdaad vaak zo gaat, je moet er maar gaan staan en je eventueel helemaal af laten kraken of inderdaad door zijn en opnieuw die spanning.

  8. 5 oktober 2011 bij 10:51 PM

    Het is geweldig dat je zangtalenten hebt, ik kan er jaloers op zijn, jaloers op mensen, die prachtig kunnen zingen, het lijkt me geweldig om je op die manier mooi en goed te kunnen uiten, dat daar plankenkoorts aan vooraf gaat, ja dat is minder, heeft ook te maken met zelfvertrouwen, als dat gaat komen, wordt het vast beter. Ze kan heel mooi zingen, ze vergeet alles om haar heen, het komt helemaal goed, mijn complimenten voor je leuke idee/verhaal van de WE-300!
    groetjes (*_*)

  9. geesjesgedachten said,

    5 oktober 2011 bij 11:33 PM

    Mooi geschreven Trui!
    Wanneer ik naar zo,n programma kijk breekt bij mij af en toe het zweet uit als ik zie hoe sommige deelnemers “afgebrand” worden door de jury!

  10. Marja said,

    6 oktober 2011 bij 3:22 PM

    Zo herkenbaar. Ik zou dit mijn kinderen nooit aandoen.

  11. inge said,

    6 oktober 2011 bij 8:12 PM

    janneke kater ook hihi maar leuk verhaaltje ^^ en idd, elk optreden zijn er weer zenuwen, hebben de grootste sterren nog last van.
    #maardienemendanmaardrugs #soms ^^ hahaha

  12. 6 oktober 2011 bij 8:31 PM

    En wat heeft Janneke een leuke achternaam…even dacht ik dat de jury daar een grap over zou maken, maar jouw originele invalshoek is veel beter. Je kan het, Trui!

  13. Novelle said,

    6 oktober 2011 bij 9:48 PM

    een zeer geslaagde we-300 zweten.Brrrr op podium staan in het voetlicht brrr

  14. Trees said,

    9 oktober 2011 bij 10:27 PM

    Wat een prachtig verhaal Trui! Arm kind eigenlijk he. Zoveel talent, het zelf niet weten en je zo gedwongen voelen… Ik zou me ook rotzweten.

    Zit te denken of ik ook eens mee zal doen, ik heb enige inspiratie voor dit onderwerp…

  15. 12 oktober 2011 bij 3:47 PM

    Wauw… spannend, maar zo jammer dat die plankenkoorts de overhand nam!

  16. minoesjka2 said,

    14 oktober 2011 bij 1:29 PM

    Mooi geschreven ………. ook een bijdrage over muziek /muzikanten …….. leuk!!
    Zo’n auditie is ook zenuwslopend!! Maar ik kan me voorstellen dat het haar later toch een kik gaf en ze toch die 2e ronde inging ………. met precies dezelfde zenuwen.

  17. Aline said,

    15 oktober 2011 bij 3:45 PM

    Wauw, dat was geen makkelijke ronde, en erger er gaan er nog veel meer komen… mooi geschreven..


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: