EMOTIES

Het leven gaat gewoon zijn gangetje. Dacht ik. Ups en downs horen daarbij en ik dacht dat ik daar best goed mee om kon gaan. Maar dan, geheel onverwacht, kom je jezelf tegen.

Sinds begin dit jaar kom ik vrijwel elke week bij de logopediste en sinds een paar maanden mag ik één of twee maal per week naar de fysiotherapeut. Geen van beiden vind ik prettig, maar allebei zijn noodzakelijk om mijn lijf weer op orde te krijgen. Drie operaties in zes maanden tijd gaan je echter niet in de kouwe kleren zitten. Doe daar de stress van de downs in het leven bij en je komt uit bij een huilbui als je weer eens bij de logopediste bent. En dat was wel het laatste waar ik op gerekend had. Ze vroeg me hoe het nu verder met me ging, buiten de stem problemen. En voor ik het wist zat ik te huilen. Ja, wie is er dan ook zomaar opeens aardig tegen me en vraagt hoe het met mij gaat? Dat doe je toch ook niet. Koel en zakelijk, dat is de manier om het droog te houden.

Maar niet de manier om een snelle verbetering in de lichamelijke ongemakken te krijgen. Blijkt.

De boodschap die ik heb gekregen is duidelijk. Laat vaker je emoties de vrije loop en denk aan jezelf. Altijd met anderen rekening houden en uitsluitend doen en zeggen wat er van je verwacht wordt, breekt je op den duur op. Maar hoe breng ik daar verandering in? Op dit moment weet ik dat nog even niet. Ik weet alleen dat nu de tranen erg hoog zitten en dat geeft een beklemmend gevoel.

Kortom, ik zit heel even niet zo lekker in mijn vel.

Zou een nachtje slapen voldoende zijn om dat te verhelpen? Of gaat ook dit weer een hele tijd in beslag nemen? Een depressie bij alle lichamelijke toestanden, is wel het laatste waar ik op zit te wachten.

 

6 reacties

  1. hanneke said,

    14 september 2011 bij 7:09 PM

    ik heb je gevonden!
    gewoon maar even janken, lucht lekker op!
    dikke knuffel van mij
    zondag in het echie???

  2. Novelle said,

    14 september 2011 bij 10:02 PM

    Beste Truitje
    Doe even gewoon wat je echt voelt.Hou je niet groot het zal je echt opluchten hoor.
    schouderkloppie van mij .

  3. Aline said,

    14 september 2011 bij 11:10 PM

    He deed ze echt opeens aardig, tegen jou…😉 Duh dat kan toch niet anders als jij voor je zit… en ach lieve Trui huilen mag hoor als je zoveel op je bordje hebt, zoals jij dit jaar hebt… dat zal lekker opluchten… Sterkte Trui…

  4. Melody said,

    15 september 2011 bij 3:48 PM

    Telefonisch had je m al, maar ook nu hier, {{{ knufffeeelll }}}

  5. 16 september 2011 bij 8:04 PM

    Lieve Trui, uithuilen is geen schande, zeker niet als het je goed doet. Of is het schadelijk voor je stem?

    Hou dapper vol! Deze operatie wordt vast de laatste. Toi toi voor zondag!

  6. Mrs. T. said,

    17 september 2011 bij 1:56 PM

    Goed juist: uithuilen. En ook goed: eerst voor jezelf zorgen en dan pas voor een ander. Want je kunt nu eenmaal niet goed voor een ander (blijven) zorgen als je jezelf uit het oog verliest.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: